Böyle Yasamali

Basaklar olgunlasti, tütünün rengi altin sarisi, narlar kizardi, kizillasti, domatesler pembelesti,Hasat zamani geldi askin ve ömrün, hasat zamani geldi ruhun meyvelerinin ve aklin düslerinin,Elde tirpan, tirmik, kürek; bugday tarlalarinda, toprak damlarda, tütünde pamukta, pancarda,Ve göge ermis mese agaclarinin gölgesinde, günesin altinda, tipide, karda, ayazda,Kürdistanda, Anadoluda, Afrikada ve dünyanin dört bir yaninda hasat zamanidir emegin,Ama tam da bu vakitlerde bir anda her yerde hasadima el konulur, acliga itilirim,Gizli bir el alir benden emegimi, özgürlügümü, düslerimi, gelecegimi, gecmisimi,Karanlik bir el basaklarimdan tasan bugday tanelerini, pamugumu, pancarimi,Icimlik tütünümü, cayimi, kahvemi alir benden, kalirim karanlik bir bekleyiste,Ruhumu, bedenimi, kalbimi, bilincimi bir körlük sarar, bir gölge düser üstüme isigi olmayan,Hasat erken biter ve dönüs baslar acliga, dönüs baslar cocuklarimin acliktan kirilan gözlerine,Bebelerimizin agzi acik, kuslarin agzi acik, karanligin agzi acik, degirmen tasimiz kendini yer,Yutuluruz hep birlikte, karanligin karninda bir yolculuk baslar, bir asir daha gecer o karanlikta.