Dysleksja, biegłość językowa i automatyzacja w nauce języka obcego

Dla niektórych jest „powszechnie wiadome", że studenci z dysleksją nie potrafią opanować języka obcego „ponieważ" nie potrafią opanować swojego ojczystego. Książka dr Le Juena opisuje teoretyczne i empiryczne badania dotyczące tego założenia, poszukując innych wyjaśnień trudności studentów z dysleksją w nauce języków obcych. Analizując pojęcia „automatyzmu" i „biegłości", stosowane oddzielnie w literaturze poświęconej dysleksji i testowaniu biegłości językowej, autor odnosi je również bezpośrednio do koncepcji nauczania/uczenia się języka obcego, które stanowią podstawę obecnej praktyki. Trójstronne badania jakościowe nad tymi zagadnieniami spowodowały konieczność epistemologicznych i phronetycznych dostosowań procesu badawczego; w szczególności w celu odkrycia możliwych sprzeczności między rozumieniami wyrażonymi w literaturze dotyczącej nauki języków, testowania języków, dysleksji i wiedzy zawodowej poprzez zestawienie ich z narracjami opartymi na doświadczeniach studentów oraz jego własnymi jako badacza. Jego badania sugerują, że sprawczość jest kluczowym czynnikiem determinującym automatyzację i biegłość w nauce/przyswajaniu języka obcego.